فراسوی نیک و بد

آنچه از سر عشق انجام می شود،فراسوی نیک و بد است. نیچه

 
تاب بنفشه می دهد طره مشک سای تو
نویسنده : احمد - ساعت ۱:٢٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٩/٢۸
 

تـاب بنفــشه می دهــد طــره مشـک سـای تـــو             پـرده غنـچـه مـی درد خـنــده دلگشـای تو

ای گل خوش نسیــم من بلـبـل خویش را مســوز            کز سر صدق میکنـد شب همه شـب دعـای تو

من کــه ملــول گشتـمی از نفـــس فرشتـگـــان               قـــال و مقــال عـالمی می کـشـم از برای تو

دولـت عشـق بین که چـون از سر فقـر و افـتـخـار             گوشــه تاج سلــطنت می شــکـنـد گدای تو

خرقـــه زهــد و جـام مـی گرچه نه در خور همند              ایـن همـه نقــش می زنـم از جهـت رضای تو

شــــور شـراب عـشـق تـو آن نفســم رود ز ســر             کـاین ســر پرهــوس شـود خـاک در سرای تو

شـاه نشیـن چشــم من تکـیه گـه خیــال توسـت           جای دعــاسـت شـاه من بـی تـو مـباد جای تو

خوش چمنی است عارضت خاصه که در بهار حسن        حافـظ خوش کلـام شد مرغ سخـن سـرای تــو